|
Poesias
|
|
Pág.
4 de 17 Pág. |
|
|
|
NO
CAMPO
Raymundo
Salles
Brasil
No
poleiro
o
galo
canta,
O
sol
revela
seus
dons,
E a
natureza
seus
tons;
Madrugada
se
levanta,
Lava
seu
rosto
no
orvalho
E vê
chegar
ao
trabalho
O
braço
forte
do
obreiro,
Que
vem
buscar
com
alegria
O
seu
pão
de
cada
dia
Na
luta
de
um
dia
inteiro.
...............................................
No
horizonte
multicor
O
crepúsculo
ressoa,
Um
bando
de
aves
voa
Contemplando
o
sol
se
pôr,
E
todos
buscam
nos
lares
Os
mais
seguros
lugares;
Dorme
o
campo
e a
cidade.
É
hora
das
tristes
sombras
Desenharem
nas
alfombras
Um
poema
de
saudade.
Raymundo
Salles
Brasil |
|
|

|
UM
LUGAR
ENCANTADOR
Raymundo
Salles
Brasil
Essas
paisagens
têm
um
belo
santo,
Virgens
parecem-me,
parecem
puras,
Aqui
o
homo
sapiens,
por
enquanto,
Não
quis
usar
as
suas
mãos
impuras.
É
tardezinha
já,
no
seu
quebranto
Um
tom
de
nostalgia
nas
molduras,
E
enquanto
desce
a
noite,
mais
encanto
Nas
meninas,
nas
moças,
nas
maduras.
O
sol
vai
recolhendo
a
sua
luz,
As
farpas
de
ouro
imensas
que
produz,
Que
há
pouco
derramava
sobre
as
ondas.
E
esses
rostos
que
passam
são
tão
belos
Que
inspirariam
(se
pudesse
vê-los)
Ao
Leonardo
da
Vinci
outras
Giocondas.
Raymundo
Salles
Brasil |
|
|

|
TRICÓTOMO
Raymundo
Salles
Brasil
Vimos
perto
da
estrada
/ o
inusitado
/
par
–
A
flor
e um
pedregulho,
/
ambos
contritos,
/
sós.
Ele
– a
feição
cansada
/ e
enfadado
/
ar;
Ela
–
cheia
de
orgulho
/ e
os
olhos
fitos.../
Nós
Vimos
o
som
marulho
/ e
o
ondulado
/
arfar
Da
brisa
bafejada...
/
sons
e
ritos,
/
voz
Das
matas
– o
barulho
/
bem
montado
/ –
a
voar
Cavalgando
a
lufada
/ –
quais
os
mitos
/
veloz.
Fiquei
meditativo
/
imaginando
/
Deus
Contemplando
a
beleza
/ e
a
perfeição
/
sem
par
De
toda
a
natureza
– /
a
comunhão
/ no
ar;
Mas
vi
Deus
pensativo
/
contemplando
/ os
céus,
Olhando
triste,
quedo
/ –
em
mil
pedaços
/
loucos
–
Quebrarem
seu
brinquedo.
/
Restam
traços,/poucos.
Raymundo
Salles
Brasil |
|
|
|
OLHANDO
ESTRELAS
Raymundo
Salles
Brasil
À
memória
do
poeta
de
OUVIR
ESTRELAS
Falam
tanto
do
poeta
que
ele
é um
louco
Porque
conversa
à
noite
com
as
estrelas!
Como
Bilac
o
fez
não
faz
tão
pouco
E
até
chorou
quando
deixou
de
vê-las.
Esse
amante
do
belo,
esse
treslouco,
Faz
peripécias
mil
para
entretê-las;
É
como
ficar
cego
e
ficar
mouco,
Deixar
de
ver,
de
ouvir,
meu
Deus
perdê-las!
E
aos
insanos
apelos
todas
elas
Vão
piscando
as
frenéticas
pupilas,
Cintilantes
e
extremamente
belas.
Amai
e
auscultareis
seus
belos
temas!
O
coração
somente
pode
ouvi-las
E
entender-lhes
os
líricos
poemas.
Raymundo
Salles
Brasil |
|
|

|
MENINA
Raymundo
Salles
Brasil
Morena,
tu
queres
Ser
magra,
franzina
Como
essas
mulheres
E
muitas
meninas
Escravas
da
moda?
Tu
queres
morena
Perder
teu
corpinho
Tão
belo?
Que
pena!
Deixá-lo
igualzinho
Ao
corpo
da
roda
Que
pensa
que
a
bela
Menina-beleza
Só
existe
naquela
Menina-magreza?
E
esquece
do
charme
Dengoso,
felino,
Formoso
e
perfeito
De
um
corpo
menino
Redondo,
bem
feito,
Moldado
na
carne?
Te
lembres
menina
Que
deves
cuidar
Da
alma
que
anima
Teu
corpo,
e
zelar
Com
muito
mister.
Pois
a
alma,
morena,
É
que
faz
da
menina,
Seja
grande
ou
pequena
Seja
gorda
ou
franzina,
Uma
linda
mulher.
Raymundo
Salles
Brasil |
|
|

|
|
|